توصیه ها و راهبردهای پیشنهادی برنامه بین‌المللی کار کودک و کار اجباری، در کاهش آسیب پذیری در مقابله با کورونا

بحران بی‌سابقه مانند کووید-۱۹ فوریت و اهمیت تازه‌ای به دستورکار IPEC+ در سطح کشوری می‌دهد. استفاده از تکنولوژی و انجام تحقیقات برای پرداختن به کار کودک و کار اجباری و در عین حال کمک گرفتن از تجارب خوب و راه‌حل‌های مبتنی بر شواهد در اولویت قرار دارند. اگرچه وضعیت فعلی از نظر مقیاس و دامنه‌ی تاثیر در تاریخ معاصر بی‌سابقه بوده، IPEC+ با کار در وضعیت‌های بحرانی متعدد از جمله پاسخ به بحران اقتصادی جهانی در سال  ۲۰۰۸ و همه‌گیری ابولا در سال ۲۰۱۴ تجاربی قابل توجه برای ما بوده‌اند. IPEC+ بر اساس این دانش و تجربه به پاسخ‌های کوتاه‌مدت، متوسط و بلندمدت به تاثیر کووید-۱۹ بر کار کودک و کار اجباری از مرحله‌ی ابتدای تعطیلی‌ها تا بازگشت تدریجی به کار در نظر خواهد داشت.
پاسخ‌های هدفمند کوتاه‌مدت بر کاهش آسیب‌پذیری‌ها، افزایش آگاهی و همچنین هماهنگی و تبادل اطلاعات بین شرکا و کشورها برای انجام فوری راه‌حل‌های جدید متمرکز خواهند‌بود. در پاسخ‌های میانی، و به محض تثبیت بحران، اقدامات حمایتی اجرا می‌شوند و رویکرد بلندمدت هم راستا با استانداردهای کار بین‌المللی، بر موضوعات ساختاری برای پاسخی طولانی مدت و پایدار به این بحران متمرکز خواهد‌شد.

اقدامات کوتاه‌مدت می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • افزایش آگاهی برای جلوگیری از کار کودک و کار اجباری با توجه ویژه به کار خانگی و بدترین اشکال کار کودک.
  • ارجاع نوجوانان کارگر به برنامه‌های اشتغال جوانان که با تدابیر فاصله‌گذاری عمومی سازگار باشند.
  • ایجاد برنامه‌های انتقال پول برای تضمین تداوم تجارت و به عنوان پشتیبان درآمد برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر از جمله کارگران اقتصاد غیررسمی، با همکاری وزارت‌خانه‌های مسئول حمایت و تامین اجتماعی.
  • انجام ارزیابی‌های سریع برای فهم آسیب‌پذیری‌ها و تاثیر کووید-۱۹ مخصوصا بر زنان و دختران.
  • نجات کارگرانی که در محیط کار محبوس‌اند و در کار اجباری هستند.
  • فراهم کردن وسائل معاش قابل دوام و درآمد جایگزین که امکان‌هایی از جمله انتقال وجه برای خانواده های آسیب‌پذیر به منظور کاهش خطر تجدیدحیات کار کودک و کار اجباری فراهم کند.
  • تقویت بازرسان کار برای نظارت بر مساله کار کودک و کار اجباری از طریق نظارت ویدئویی، آموزش ایمنی کار و سلامت شغلی و غیره.
  • قرار دادن برنامه‌های جبرانی مربوط به کار کودک و کار اجباری در برنامه‌های حمایتی یادگیری از راه دور دولت.
  • حمایت و ترویج بسترهای الکترونیک و از راه دور که می‌توانند گفت‌وگوی اجتماعی را تسهیل کنند.

اقدامات میان مدت می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • انجام تحقیقات برای شناسایی الگوهای جدید کار کودک، کار اجباری و قاچاق انسان.
  • حمایت از کشورها برای بررسی لیست مشاغل خطرناک در راستای تاثیر کووید-۱۹٫
  • ارائه‌ی آموزش نظری و عملی درباره کار ایمن و سالم، ارائه‌ی رایگان تجهیزات ایمنی و حفاظتی شخصی و دسترسی به خدمات بهداشت عمومی.
  • تقویت ظرفیت کارفرمایان برای افزایش آگاهی راجع به ایمنی کار و سلامت شغلی و سرمایه‌گذاری در زمینه تجهیزات و ابزارهای ایمن.
  • حمایت از کشورها در اجرای نظام‌های ایمنی کار و سلامت شغلی که قابلیت شناسایی کار خطرناک و دور کردن نوجوانان از خطر را داشته باشند.
  • حمایت از دولت‌ها برای ارتقای سیاست‌های فعلی مربوط به کار کودک و کار اجباری با توجه به اثرات کووید-۱۹٫
  • نظارت بر نحوه اجرای برنامه‌های اضطراری عمومی و خطرات احتمالی آن در زمینه کار اجباری.
  • همکاری نزدیک با هیئت‌های آموزشی و وزارت‌خانه‌ها برای افزایش بازثبت‌نام هنگام بازگشایی مدارس برای کاهش تعداد کودکانی که از نظام آموزشی خارج و وارد کار کودک شده‌اند.

اقدامات بلندمدت می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • حمایت از تمدید تدابیر اقتصادی اجتماعی کشورها در طول بحران مانند تقویت بودجه‌های ملی برای بهداشت و سلامت عمومی، تحصیلات و افزایش پوشش حمایت و تامین اجتماعی و تدابیر مشوق اقتصادی برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر. چنین تدابیری تاثیر مثبت بر مبارزه با کار کودک و کار اجباری خواهند داشت.
  • ترویج فن‌آوری‌های نوآورانه که در طول بحران آزمایش شده‌اند، مخصوصاً برای آموزش و نظارت از راه دور برای نظام‌مند ساختن آن‌ها.
  • اطمینان از اینکه واکنش‌های کوتاه مدت و میان مدت در زمینه‌ تاثیرات بلندمدت بحران جهت دستیابی به اهداف توسعه‌ی پایدار و در مطابقت با استانداردهای جهانی کار تقویت شوند. این موضوع شامل حمایت از نهادی و هماهنگ کردن تدابیر مربوط به حمایت و تامین اجتماعی نیز می‌شود.

 

 

دیدگاه‌ها ۰

*
*